Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/27570 K.2011/41146

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 22.05.2007 tarih,473-70 sayılı kararında 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK karşılaştırılmak suretiyle 765 sayılı TCK hükümlü lehine kabul edilerek hükümlünün TCK 266/1,269,81/2 ve 647 sayılı Kanunun 4.maddesi uyarınca 2.563 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilmeden ve gerekmediği halde 03.12.2008 tarihinde yeniden uyarlama yargılaması yapılarak hükümlünün 765 sayılı TCK'nın 266/1,269 ve 6547 sayılı yasanın 4.maddesi uyarınca 2.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar hukuken geçersiz olduğundan ve hükümlünün temyiz isteminin

kesinleşen hüküm ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 03.03.2008 tarihli karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında görevli memura tehdit yoluyla hakaret suçundan mahkumiyetine dair hükmün kesinleşmesinden sonra,o yer C.Savcılığının talebi üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen 03.03.2008 tarihli,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararın,5728 sayılı Yasanın geçici 1.maddesinin 2.fıkrası yollanmasıyla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101.maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğu,bu kararın temyizi mümkün olmadığından,5271 sayılı CMK.nun 264.maddesine göre de,kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma,başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından,