KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/27790 E., 2013/13416 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2013
- Tebliğname No
- 2 - 2009/284633
- Mahkemesi
- Mersin 2. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/06/2009
- Numarası
- 2008/261 (E) ve 2009/274 (K
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.
Somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,
2- Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı hakaret suçunu birden fazla kişiye tek bir fiille işlemiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek iki mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,
3- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 9 ay 10'ar gün hapis cezalarının, günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sonucu 5.600,00'ar TL yerine 4.000,00'er TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/27790, K. 2013/13416, 27 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama