Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/28401 K.2013/15942

incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; I- Sanık ile yakınanın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiklerinin iddia ve tanık anlatımları ile anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 129. Maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Kabule göre de

1- Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık hakkında 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmemesi,

2- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmesine,

aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesine göre, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrilere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,