Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/29194 K.2013/15844

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 gün ve 2011/4-415 esas, 2012/92 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, CMK.nun 327. maddesinin birinci fıkrası; “hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir” şeklinde düzenlemeye yer vermiş olup, maddenin gerekçesinde ise “sanığın kendi kusuruyla sebep olduğu giderler” kavramı ile “hakkında kamu davası açılmış olan kişi kendi savsama veya kusuruyla bilirkişi veya tanıkların dinleneceği veya yüzleştirme yapılacak duruşmaya katılmaması ve bu işlemlerin yenilenmesinin gerekmesi, kendisini suçlama gibi nedenlerden kaynaklanan” giderlerin anlaşılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda ise, sanık ve katılan için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil giderinin sanığın kusurundan kaynaklanan bir gider olarak kabulünün olanaklı olmadığı gibi, dosya kapsamına göre sanığın kusurundan kaynaklanan bir gider de bulunmadığından kasten yaralama ve hakaret suçlarından açılmış kamu davasında 5237 sayılı TCK.nun 32/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/3-a maddeleri gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanıktan, Baro tarafından ödenmesi gereken zorunlu müdafilik ve vekillik ücretleri ile hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gereken yargılama giderlerinin tahsiline karar verilmesi,