KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/30932 E., 2013/17694 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakarate, Konut dokunulmazlığını bozma, Tehdit
- Hüküm
- Şikayet yokluğu nedeniyle davaların düşürülmesine
Karar Metni
243 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen kararların incelenmesinde
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve tehdit suçlarından verilen kararların incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-İddianamede konut dokunulmazlığını bozma suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde saat 21:00 sıralarında işlendiğinin belirtilmesi ve sanığın TCK'nın 116/1-4.maddesi uyarınca cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında,atılı suça bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2-Sanığa atılı geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunun şikayete tabi olmadığı ve resen takibi gerektiği gözetilmeyerek şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,
3-Soruşturma evresinde sanığın mağdur ...'i TCK'nın 106/1-1.cümlesinde tanımlanan ve şikayete tabi olmayan “vücut dokunulmazlığına saldırı oluşturabilecek” şekilde “ya sen beni öldürürsün ya da ben seni öldürürüm” şeklinde tehdit ettiğini iddia eden mağdurlar ... ve ...'nin kovuşturma sırasında,sanığın, ...'i “sen gününü görürsün” şeklinde tehdit ettiğini iddia etmeleri,tanık ...'in ise karşılıklı tehditte bulunulduğunu beyan etmesi karşısında öncelikle mağdurların beyanları arasındaki çelişki giderilerek ve tanık ...'e tehdit sözlerinin neler olduğu açıklattırılarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/30932, K. 2013/17694, 1 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama