KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/30937 E., 2013/22106 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Tebliğname No
- 4 - 2009/174043
- Mahkemesi
- Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 09/07/2008
- Numarası
- 2007/2273 (E) ve 2008/869 (K
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-CYY'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a)Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b)Mahkemece,sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c)Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir, maddi zarar olduğu dosya içeriğine göre sanığa yükletilen hakaret suçundan dolayı katılanın maddi nitelikte bir zararının söz konusu olmadığının,
daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının ve hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “suç nedeni ile katılanın uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesi durumunun gerçekleşmediği ve koşulların oluşmaması nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının ertelenmesine takdiren yer olmadığına”
biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/30937, K. 2013/22106, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama