Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/30946 K.2013/18426

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davaya konu hakaret eyleminin alenen gerçekleşip gerçekleşmediği, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 125/4 maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanıklara yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Katılanın belgeye dayalı bir zararının bulunmadığı gibi, manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; önceden sabıkası olmayan sanıkların, yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilmekle cezalarından 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca indirim yapılan ve haklarında verilen ceza yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlıkları nazara alınarak tekrar suç işlemeyeceği kanaati ile 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenen sanıklar hakkında “koşulları bulunmadığından” denilmekle yetinilerek, yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,