Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/31739 K.2013/19914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından temel cezalar alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenirken gösterilen gerekçeler ile takdiri indirim yapılırken gösterilen gerekçelerin birbirinden farklı olduğu ve aralarında çelişki bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine katılınmamış, C. Savcısının şahsi hakka ilişkin temyiz yetkisi bulunmadığından, katılan K.. Y.. lehine vekalet ücretine hükmolunmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir,maddi zarar olduğu dosya içeriğine göre sanığa yükletilen hakaret suçundan dolayı katılanların maddi nitelikte bir zararlarının söz konusu olmadığının ve sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında,hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik

özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “dosyada sanığın müştekinin zararını tazmin etmiş olduğuna ilişkin belge bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesi gereği sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal ve takdiren yer olmadığına” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,