Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/33139 K.2013/19934

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar ... ... ... hakkında kurulan mahkumiyet ve katılan sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerin temyizine gelince;

İstinabe suretiyle 02/06/2009 tarihinde yapılan sorgusunda şikayetçi olduğunu bildiren müşteki sanık ... ...'ye davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki sanığın, kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğundan, müşteki sanığın 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

a) Katılan sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b) Katılan sanık ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve kasten yaralama suçunun zarar

doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “katılan sanık ...'nın zararını gidermeyi kabul etmediği...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,