Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/33915 K.2012/1230

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan kurum tarafından gönderilen 21.05.2003 tarihli sayaç mühürleme ve kesme tutanağında, sanığın evindeki elektrik kesilerek klemens kapağının mühürlendiği ve işlemlerin yapılması halinde kurum görevlileri tarafından elektriklerin bağlanarak yasal olarak mühür altına alınacağı belirtildiği halde, elektriklerin kesildiği bu tarih ile tutanak tarihi arasında suça konu evdeki elektriklerin katılan kurum görevlileri tarafından açılarak sayacın mühürlenip mühürlenmediği araştırılmadan sanığın 765 Sayılı TCK.nun 492/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Yargıtay C.Başsavcılığınca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi uyarınca duruşma yapılıp yeni bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iade edilmesinden önce verilen ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilen 26.05.2005 tarihli karar ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.07.2009 tarihli bozma kararından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 25.05.2006 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 647 Sayılı TCK'nun 5. maddesi uyarınca 6 eşit taksitle tahsiline karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu

hususun 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bu kez sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilmemesi,