Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/33965 K.2013/20896

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve mahkemece hapis cezasının tercih edilmesi halinde, bu durumda artık hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa atılı hakaret suçu için özel haksız tahrik hükmü olan 5237 sayılı TCK'nın 129/1. maddesi yerine, genel haksız tahrik hükmü olan TCK'nın 29. maddesinin uygulanması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, hakaret suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı,adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında “müştekinin şikayeti devam ettiğinden ve hapis cezası paraya çevrildiğinden” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,