Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/35153 K.2013/21010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı.

Salihli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 18/11/2003 tarihinde 2003/673 Esas ve 2003/1124 sayılı kararı ile verilen adli para cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmiş olduğu, sanığın deneme süresinde kasıtlı bir suç işlemediğinden söz konusu mahkumiyetin 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılacağı, esasen vaki olmamış sayılan mahkumiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel oluşturmayacağı,

bu nedenle “duruşmadaki tutum ve davranışları” olumlu bulunarak hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uygulanan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulu ile 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen “sanığın kabulü” koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum edilmiş olması,

sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığından” biçimdeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,