Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/35295 K.2013/26445

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın katılan N..

Ç..'e karşı hakaret oluşturan sözlerinin ne olduğu, iddianamede sanığın her iki katılanın huzur ve sükununu bozduğunun iddia edilmesine göre, bu suçtan bir kez hüküm kurulurken sanığın hangi eylemlerle hangi katılana karşı belirtilen suçu işlediğin hükmün gerekçesinde gösterilmeyerek hükmün gerekçesiz bırakılması,

II- Sanığın, 06/05/2008 tarihli mesaj tespit tutanağında yer alan mesajları gönderdiğini inkar etmesi ve mesajların gönderildiği [NUMARA] numaralı hattı da kullanmadığını savunması karşısında belirtilen telefon numarasının sanık tarafından kullanıp kullanılmadığı yönünde araştırma yapılmadan eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

III- Sanığın, katılan S. Ç..'e değişik zamanlarda hakaret içeren birden fazla mesaj çektiğinin dosya içende yer alan mesaj tespit tutanağından anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,