Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/35354 K.2013/22130

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken, eylemlerine uyan hakaret suçu için 5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edildiği halde, haklarında artırım ve indirim maddelerinin uygulanması sırasında hapis cezasının esas alınması, sonuç ceza olarak da adli para cezasına hükmolunması suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

2- Kabule göre de; sanıklar hakkında TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 11'er ay 20'şer gün hapis cezası yerine 11'er ay 24'er gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanık M..

A..'ya atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydındaki mahkumiyetinin silinme koşullarının gerçekleştiği anlaşılan sanık M.

E. hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın sabıkasına yansıyan olumsuz kişilik özelliği nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat olmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık M.

E. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,