Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/35514 K.2012/3517

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Yakınan kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan yakınan kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, yakınan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Yakınan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 14.10.2004 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında sayacın numarasının “......” olduğu belirtilmesine rağmen dosyada mevcut sayaç mühürleme tutanağında ise sayaç numarasının “....... olması ve anılan mühürleme tutanağında mühürlemesi yapılan sayaçla kaçak tutanağı düzenlenen sayaç bilgilerinin farklı olduğunun,sayacın değiştirildiğinin bildirilmesine karşın suça konu sayacın suç tarihinden önce mühürlü olup olmadığı kurumdan sorularak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmeden eksik araştırma sonucu 765 sayılı TCK'nın 492/2 maddesi uyarınca karar verilmesi,

2-Kaçak kullanım bulunup bulunmadığı ancak tutanak öncesi ve sonrası en az birer yıllık tüketimler arasında bariz fark bulunup bulunmadığı ve tüketimlerin kurulu güce uygun olup olmadığının belirlenmesi ile mümkün olduğundan suça konu sayaca ilişkin suç tarihinden geriye doğru bir yıllık tüketimlerin dosyada bulunduğu ve yapılan keşifle kurulu gücün tespit edildiği gözetilerek suç tarihinden ileriye doğru bir yıllık tüketim belgeleri getirtilip, suç tarihinden önceki ve sonraki tüketimler karşılaştırılarak,suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı belirlenip,

bariz bir artma var ise,bunun nedeni sanıktan açıklattırılarak ve kurulu güç ile kaçak kullanımda bulunulduğu iddia edilen dönemde tüketilen elektrik arasında bariz bir oransızlık bulunup bulunmadığı da araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,