Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/36040 K.2011/42455

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK' nun 232/6 ve 34/2.maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen hükmün temyiz süresinin “hükmün açıklanmasından veya tebliğden” itibaren başlayacağı bildirilerek, yanılgıya sebebiyet verildiğinden; 03.09.2008 tarihinde tebliğ edilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 28.11.2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih ve 2008/2-149,2008/163 sayılı ilamında da belirtildiği gibi koşulu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 sayılı CYY'nın 231.maddesinin 5.fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, 647 sayılı yasanın 4.maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmesine ve aynı yasanın 6.maddesine göre ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 7.fıkrasına yanlış anlam verilerek; katılan kurum zararını karşıladığı anlaşılan ve sabıkasının silinme koşulları gerçekleşen sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin