Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/36610 K.2013/23180

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

1-5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına,