Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/37738 K.2013/24286

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmolunan cezaların tür ve sürelerine göre sanıklar A.. Y.., A.. Y.., A.. Y.. ve T.. Y.. müdafiisinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesini yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Hangi sanıkların yakınan H.. K..'a karşı, hangi sanıkların yakınan A.. K..'a karşı konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işledikleri konusunda, mağdurların ifadelerinin kendi içerisinde ve birbiriyle çelişkili olması karşısında; olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan tanıklar A..K.. ile H..

A.. duruşmada dinlendikten sonra, 5271 sayılı CMK'nın 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, “görev yapılan yörede bu tarz kavga olaylarında kavganın sabit olmasına rağmen, sanıkların olay tarihinde olay yerinde olmadıklarını,

bu konuda tanıkları olduğunu savunmalarının çok sık görülen bir durum olduğu bu nedenle savunmalara itibar edilmemesi gerektiği” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

II- Kabule göre de

1- Yakınanlar Z.. K.., F.. K.. ve M.. K..'ın ifadelerine göre, yakınanlar ..K.. ve M.. K..'a karşı işlenen kasten yaralama suçlarının, yakınan H.. K..'a ait eve girildikten sonra evde işlendiğinin anlaşılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun cebir veya tehdit kullanılarak işlendiğinin kabul edilmesi için cebir veya tehdit eyleminin konut veya eklentisine girilmesi sırasında şahıslara karşı kullanılması gerektiği gözetilerek; sanıkların kime

Karşı ne şekilde cebir veya tehdit kullandıkları açıklanıp tartışılmadan, yakınanlar H.. K.. ve A.. K..'a karşı gündüz işlenen konut dokunulmazlığı bozma suçlarından haklarında 5237 sayılı TCK’nın 116. maddesinin 1. fıkrası yerine aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık T.. Y..'un isminin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında “Tacettin” olarak, sanık M.. Y..'un 25.02.1975 olan doğum tarihinin 25.02.1976 olarak yazılması,

4- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin değerlendirmenin mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarına ilişkin olduğu gözetilerek, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Sanıklara atılı mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı bulunduğu ve mağdurların 10.06.2010 havale tarihli ortak dilekçe ile hükümden sonra şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,