Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/37842 K.2013/26249

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...'in dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde,

Hakaret suçunda, aleniyet nedeniyle ceza artırılırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca, önceki hükümlülüklerinden en ağır olan Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2000 tarih ve 2000/532-814 sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydındaki iki ayrı ilamın birden tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,