Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/38000 K.2013/23757

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın; acilde görev yapan doktor ve hemşirelere aynı sinkaflı sözlerle hakaret etmesinin tek suç sayılacağı ve hakaret suçunun hukuki anlamda "tek bir fiille" işlendiğinin kabulü gerektiğinden sanığın eylemi tek suç kabul edilerek cezasının TCK'nın 43/2. maddesi ile artırılırken uygulanan kanun ve maddesinin yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubunun gerektiği hususunun infazda nazara alınması mümkün görülmüş dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;