Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/38531 K.2014/4645

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Üst C.Savcısının temyiz süresinin son gününün adli tatile rastlaması nedeniyle Üst C.Savcısının temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında temel ceza belirlenirken gösterilen gerekçeler yasal, yeterli ve orantılılık ilkesine uygun görüldüğünden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) 1.6.2006 tarihli hakaret olayının görgü tanıklarından E. A.’ in soruşturma evresinde emniyette verdiği 12.06.2006 tarihli ifadesinde her iki tarafında birbirine hakaret ettiğini beyan etmesine karşın aynı gün Cumhuriyet Savcılığında ve kovuşturma evresindeki anlatımlarında karşılıklı hakaretten bahsetmesi, 11.06.2006 tarihinde meydana gelen yaralama eyleminde doktor raporuna göre sanığın da yaralandığının anlaşılması, mağdurun kovuşturma evresinde birbirleriyle boğuştuklarını beyan etmesi karşısında; mağdur ile tanıkların aşamalardaki anlatımlarının kendi içinde ve birbirleri arasında bulunan çelişkilerin giderilmesi,

giderilemediği takdirde hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun belirtilmesi 01.06.2006tarihli hakaretin karşılıklı olup olmadığı, 11.06.2006 tarihli kasten yaralama eyleminde ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı üstünde durularak sanık lehine haksız tahrik oluşturup oluşturmadığı denetime olanak verecek ölçüde tartışılıp değerlendirilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 Sayılı CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK’nın 231/6-a. maddesinde gösterilen nesnel (objektif) koşulun bulunduğu,

aynı Kanun’un 231/6-c. maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zararlar olduğu,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda mağdurun tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kasten yaralama suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek,

sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b). bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu bir kanaat oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,