Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/38873 K.2013/25512

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının sanıklar A.. K.. ve S.. S.. hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere, sanık Ahmet’in temyiz itirazlarının ise kendisi hakkında hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık A.. K.. hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesi yerine 255/1.olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Sanık Ahmet’in, şikayetçiler G. T.. ve İ.. G..’e karşı ayrı ayrı sözlerle hakaret ettiğinin anlaşılmasına göre hakaret suçundan dolayı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1, 230 ve 11412 sayılı CMUK.nun 308/7 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanıklar Ahmet ve Sezgin hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK.nun 326/2.maddesi gereğince sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,