Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/4375 K.2012/47133

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müşteki sanık ... hakkında, müşteki sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Müşteki sanık ... hakkında 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanununun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, müşteki sanık ...'in temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Müşteki sanık ... hakkında, müşteki sanıklar ..., ... ve ...'a yönelik hakaret, müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...'a yönelik kasten yaralama,katılan sanık ... hakkında müşteki sanıklar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Olayın tanıkları olan ve soruşturma aşamasında dinlenen ...,..., ve.....ın mahkemeye celp edilerek ifadelerinin alınması sonuca etkili olmayacağından soruşturma safhasındaki beyanlarının okunulmasıyla yetinilerek, delillerin takdir edilmesi ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (5) numaralı, müşteki sanıklar Hızır ve ... hakkında cezanın belirlenmesi sırasında gösterilen gerekçe yeterli olduğundan (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,dosya içeriğine göre diğer teyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) 21/10/2006 günü taraflar arasında kavga olayının müşteki sanık ...'ın, müşteki sanık ...'a hakaret etmesi, müşteki sanıklar ..., ... ve ...'ın diğer müşteki sanıklar Hızır, ... ve ...ye saldırmaları sonucunda başladığının iddia edilmesi nedeniyle, müşteki sanıklar Veysi ve ... hakkında kasten yaralama suçundan aynı yasanın 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

b) Katılan sanık ... hakkında müşteki sanıklar; ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından her bir eylemi yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, 5237 sayılı TCK'da hapis cezalarının toplanacağına dair bir hüküm bulunmadığı da gözetilmeyerek,iki ayrı kasten yaralama suçlarından dolayı bir hüküm kurulması ile yetinilmesi,

c) Katılan sanık ... hakkında müşteki sanıklar; ... ve ...'a yönelik kasten yaralama, müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından dolayı verilen kısa süreli hapis cezalarının ,işlenen suçun ehliyet ve ruhsatın bahşettiği hak ve yetkiler kötüye kullanılarak veya ehliyet ve ruhsat alınarak icra edilen faaliyette dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak işlenmesi halinde, ancak 5237 sayılı TCK.nun 50/1-e maddesi gereğince ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınması seçenek yaptırımına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde ehliyet ve ruhsatlarının geri alınmasına karar verilmesi,

d) Müşteki sanık ... hakkında diğer müşteki sanıklar; ..... ve ..... yönelik hakaret içerikli sözler söylediğine ilişkin, müşteki sanık ...'ın sayut iddiası dışında dosya kapsamından kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen, müşteki sanık ...'ın 5237 sayılı Yasa’nın 125/1 ve 43/2.maddeleri uyarınca yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Müşteki sanık ...'a, iddianamede değinilmemesine karşın, 5271 sayılı CMK.nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, cezasından 5237 sayılı TCK.nun 43/2 maddesi uyarınca artırım yapılması,

b) Kavga olayının müşteki sanık ...'ın müşteki sanık ...'a hakaret etmesi nedeniyle başladığının iddia edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 129.madde hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

c) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ve dosya içeriğine göre herhangi bir zararın doğmamış bulunduğu gözetildiğinde; kayden sabıkası olmayan müşteki sanık ... hakkında hakaret;

adli sicil kaydında silinme koşulu oluşmuş sabıkası olan müşteki sanık ... hakkında ise kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Yasa’nın 231/6.madde fıkrası kapsamında bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, mağdurların uğradığı zararın müşteki sanıklar tarafından giderilemeyeceği biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,