KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/8955 E., 2012/46075 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Konut dokunulmazlığını bozma, Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, tekerrüre esas alınan Kınık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09.03.2006 tarih ve 2005/258 esas - 2006/32 karar sayılı ilamı ile hapis cezasından çevrilen 600 TL adli para cezasının, miktarı itibariyle 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın, “sanığın Kınık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09.03.2006 tarih ve 2005/258 esas - 2006/32 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığından, sanığa verilen cezanın TCK'nun 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/10 ve 108. maddeleri gereğince; sanığın kişiliği ve sosyal durumu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/12. maddesi gereğince denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlenmesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/8955, K. 2012/46075, 15 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama