Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/9420 K.2012/46650

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında hakaret suçundan tayin edilen cezada, 5237 sayılı TCK’nun özel tahrike ilişkin 129. maddesi yerine, genel tahrike ilişkin 29. maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3- Katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden, “şikayetin devam etmesi ve zararın karşılanmaması” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, sanığın cezasından haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi gereğince 1/4 ila 3/4 arasında indirim yapılabileceği halde, gerekçe gösterilmeden, sanığın cezasından 1/4 oranında indirim yapılması,