Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/10169 K.2013/29460

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanığın adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunmakta ve mahkemece hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmiş ise de.

5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 tarih ve 2012/13-1444 esas, 2013/305 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı,

bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu dikkate alındığında sanığın mükerrirliğine hangi ilamın esas alındığının gösterilmemesi, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 125/3-a ve 125/4.maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 62. maddesi ile indirim yapılırken 11 ay 20 gün hapis yerine, hesap hatası sonucu 11 ay 24 güne hükmedilerek fazla ceza tayini,