Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/10222 K.2012/46407

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkumiyet kararında yasa yolu bildirimi usulüne uygun olarak gösterilmiş olup herhangi bir yanıltma söz konusu olmadığından, tebliğnamedeki sanıklar Süleyman ve Turgay’ın temyiz istemlerinin süresinde olduğunu kabul eden düşünceye katılınmamıştır. 1- Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda kurulan hükmün sanığa tebliğ edilmesi için duruşmada bildirdiği adresine gerekçeli kararın gönderildiği, gösterilen adreste tanınmaması nedeniyle evrakın iade edilmesi üzerine kararın sanığın MERNİS adresine gönderildiği ancak bu adreste de tanınmaması nedeniyle evrakın iade edildiği, bu aşamalardan sonra Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre sanığa tebligat yapıldığı, sanığın 11.05.2011 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, 27.05.2011 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verildiği,

sanığın 13.06.2011 ve 27.06.2011 tarihli dilekçeleriyle temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği, fakat mahkemece 01.07.2011 tarihli ikinci bir ek karar ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanığın 15.08.2011 tarihli sonraki tarihli dilekçeleri temyiz taleplerinde bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığın 13.06.2011 ve 27.06.2011 tarihli dilekçelerinin, temyiz isteğinin reddine dair 27.05.2011 gün ve 2010/68-496 sayılı ek karara yönelik temyiz istemi niteliğinde kabul edilerek, mahkemenin ikinci kez temyiz isteminin reddine dair 01.07.2011 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair 27.05.2011 gün ve 2010/68-496 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, duruşma sırasında mahkemeye bildirdiği adreste Tebligat Kanunu’nun 21.maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kararın süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirme işleminin yapıldığı ve hükmün infazına başlandığı, sanığın 25.02.2011 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, mahkemece 18.03.2011 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanığın 15.03.2012 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, 12.04.2012 tarihli ek karar ile sanığın istemlerinin reddine karar verildiği, 11.05.2012 tarihli dilekçesi ile sanık ...’ın bir kez daha temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığın 15.03.2012 tarihli dilekçesi, temyiz isteminin reddine dair 18.03.2011 gün ve 2010/68-496 sayılı ek karara yönelik temyiz istemi niteliğinde kabul edilerek, mahkemenin ikinci kez temyiz isteminin reddine dair 12.04.2012 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair 18.03.2011 gün ve 2010/68-496 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

3- Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 30.06.2011 gün ve 2010/68-496 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...’in temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik adı geçen sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde;