Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/11099 K.2012/18519

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kilit kırmak suretiyle hırsızlık biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 28.10.1999 gününden iddianame tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, maddesinde öngörülen sekiz yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.