Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/11233 K.2012/40654

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hazırlık aşamasındaki savunmasında 05:30 sıralarında arkadaşları olan T.. T.. ve H.. C..’ın kendisinin yanına geldiklerini ve daha sonra olay yerine gittiklerini belirtmesine göre iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığından sanığın lehine olarak gündüzleyin işlendiğinin kabulü ve diğer sanık T..

T..’un da beraat ettiği nazara alındığında sanık hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK.nun 116/4. ve 119/1-c maddelerinin uygulanamayacağı gözetilerek; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 151/1, 116/2.maddeleri ayrı ayrı uygulandığında maddelerde öngörülen cezaların miktarları itibariyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hırsızlık suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında İş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

İş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,