Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/11345 K.2012/44167

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tanık M.. K..'nun beyanına göre, eylem ikiden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiği halde, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 493. maddesinin son fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Gündüz sayılan zaman dilim içerisinde, mağdur U..

K..’na ait evin sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırarak içeri girip suç tarihine göre pek hafif değerde olduğu anlaşılan eşyaları çalan ve kesintisiz takip sonucu yakalanan sanığın eyleminin, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi karşısında, 765 sayılı TCY’nin 493/1, 62, 522/1 (pek hafif) maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 35. maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi,

bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan soyut olarak 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın son oturumda müdafiisi hazır bulundurulmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 150/3. ve 188. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükmün başında, sanığın doğum tarihi, anne ve baba adlarının yanlış yazılması,

3- Adem ve Saniye kızı, 1984 doğumlu olan ve getirtilen adli sicil kaydına göre sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında, kasıtlı suçtan mahkumiyeti olduğu gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,