Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/11446 K.2012/15857

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

KKK Kayseri 2.Bakım Merkezi Destek Grup Komutanlığı'nın 13.05.2011 tarihli yazısına göre 24.09.2010 tarihinde izin aşımında ve 21.02.2011 tarihinden itibaren ise firari olduğu bildirilen sanık A.. A..'ın ev adresine yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 20. Ve Tebligat Tüzüğü'nün 28-30.maddelerine göre geçersiz olduğu,sanık A. A..'ın temyiz tarihinin kararı öğrenme tarihi olduğu ve temyiz isteminin süresinde yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar Abdülkadir ve Müslüm'ün başka bir suçtan dolayı yakalandıktan sonra suça konu eşyaların sanık Müslüm'ün evinde olduğunu belirtmeleri üzerine“Şanlıurfa yöresel kıyafet kumaşlarından elde edilen 30 metrelik değişik renkte kumaş ile 1.5 kg. çayın” sanık Müslüm'ün evinde bulunarak yakınana teslim edildiği ve kısmi iadenin sağlandığı göz önüne alınarak,müştekiden kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 fıkralarının sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanıkların eylemi gece işlediklerinin kabul edilmesi karşısında temel cezanın doğrudan TCK'nın 116/4.maddesi yerine 116/2.maddesi ile belirlenmesi ardından 116/4.maddesi uyarınca cezanın 1 yıldan az olamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 58/5.maddesi hükmüne aykırı olarak,tekerrüre esas alınan Gaziantep 10.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2008 tarih, 2002/1308 sayılı hükümlülüğe konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık A. A.. hakkında,aynı yasanın 58/6-7-8.maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

4-Sanıkların tutuklu kaldıkları sürenin TCK'nın 63.maddesi uyarınca bir kez mahsubuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek infazda tereddüte neden olacak şekilde hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulduktan sonra TCK'nın 63.maddesi uyarınca ayrı ayrı mahsup yapılmasına karar verilmesi,

5-Sanıkların geçmişleri lehlerine takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezalarından indirim yapılmasına karşın,işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında TCK'nın 50. ve 51.maddelerinin uygulanmamasına karar verilirken aynı gerekçeye dayanılması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,