Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/11633 K.2012/15430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen kararın sanık R.. A..'ın bilinen son adresine tebliğ edilmesi için çıkarılan tebligatın, “muhatabın bu adresten ayrıldığı” belirtilerek iade edilmesi üzerine, Tebligat Tüzüğünün 55/2.maddesi yollamasıyla 28.maddesinde belirtilen usule uygun olarak yeni adresi araştırılmadan Tebligat Kanununun 35.maddesine göre yapılan tebligat usulsüz olduğundan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın haricen sattığı ancak bedelini tam olarak almadığı arabayı elinde haksız olarak bulundurduğu anahtarla çaldığının kabul edilmesi karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY.nın 308/1. ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 144/1-b maddeleri kapsamında olup olmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; Aracın kapı kilidinin haksız yere elde bulundurulan yedek anahtarla açıldığına ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,