Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/12122 K.2012/42155

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekilere ait atıl durumda bulunan ve depo olarak kullanıldığı anlaşılan fabrika binasından hırsızlık suçunda, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal öğelerinin oluşmadığı gözetilerek, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b, 43/1, 62/1 ve mala zarar vermek suçundan aynı Yasanın 151/1, 62/1. maddeleri gereğince yapılacak uygulamanın sanıklar lehine olduğunun gözetilmemesi,

2- Sanıklardan Hikmet'in 14/10/2003 tarihinde gerçekleştirdikleri hırsızlık sırasında yakalandığında, daha önce gerçekleştirdikleri hırsızlık suçunda çaldıkları malları sattıkları yeri göstererek yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, yakınandan kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168/4. Maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Kabule göre de; 765 sayılı TCK gereğince kurulan hükümde sonuç cezanın 3 yıl 4 ay 25 gün yerine 2 yıl 16 ay 25 gün olarak belirlenmesi,

4- Sanığın müştekilere ait işyerlerinden çaldığı eşyaları taşımakta kullandığı araç ile çalınan malların değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilerek, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları, karar yerinde gösterilip tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,