KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/1284 E., 2014/162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanıkların tehdit suçundan verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Tehdit suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanıkların hakaret suçundan verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CYY’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği,sanıkların sabıkasız olması nedeniyle CYY’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,
aynı maddenin (c). bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,
manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, hakaret suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek,sanıklar hakkında CYY’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/1284, K. 2014/162, 13 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama