Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/13617 K.2013/1937

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hakaret suçundan mahkûmiyetine ilişkin Ankara 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2007 tarih 2005/4289 esas ve 2007/83 karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 25.01.2012 gün, 24987–1094 sayılı ilam ile hükmün onanmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2012 gün, 2007/89414 sayılı maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebi üzerine dosya dairemize gönderilmekle yapılan inceleme sonunda;

Gerekçeli kararda sanığın doğum tarihinin yalnızca yıl olarak belirlendiği, gün ve ayın karar başlığında gösterilmediği anlaşılmakla bu maddi hatanın 5560 sayılı kanun’un 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında sanığın doğum tarihinin sadece yıl olarak belirtildiği, gün ve ay olarak karar başlığında gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın doğum tarihinin 13.05.1951 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ve infaz edilmiş mahkûmiyetleri bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde 765 sayılı TCK.’nun 81/1 ve bir fiil ile birden fazla kişiye hakaret ettiği gözetilerek uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın şikayetine ilişkin olarak Ankara C. Başsavcılığınca takipsizlik kararı veren C. Savcısıyla, itirazının reddine karar veren Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığını kastederek suça konu dilekçeyi yazdığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki sanığın dilekçesindeki cümlelerin içerikleri itibariyle yargı organının tümünü hedef almış olduğundan, atılı suçun 765 sayılı TCK.nun 159.maddesinde düzenlenen adliyenin manevi şahsiyetini alenen aşağılamak suçunu oluşturduğuna ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.