Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/14323 K.2012/18495

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 10.03.2011 tarihli kararın 7201 sayılı Telbigat Kanununun 21. maddesine göre 07.04.2011 tarihinde tebliğ edildiği, ancak Tebligat Tüzüğünün 28. maddesine aykırı olarak, tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini tespit etmediği, ayrıca komşusunun isminin yazılmamış olması nedeniyle tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla ve sanığın öğrenme üzerine 11.01.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz isteminin reddine dair 13.01.2012 tarih ve 892-151 sayılı kararı kaldırılarak 10.03.2011 tarihli hükmün yapılan incelemesinde ;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş Uyap aracılığı ile yapılan araştırmada sanığın bu suçtan aldığı cezanın infazına başlanmadığı anlaşıldığından infazın durdurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrilere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,