Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/14982 K.2012/43173

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü, müştekinin suçtan doğan zararını gidermediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (c) bendinde yazılı "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" koşullunun bulunmaması nedeniyle, hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suçun işlendiği tarihte 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan hükümlünün üzerine atılı suça uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1.maddesinde öngörülen müeyyidenin alt sınırının 2 yılı aşmaması karşısında, 02.11.1997 olan suç tarihi nazara alındığında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24.maddesinin 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki hali uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğundan, öncelikle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254.maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kayden 20.08.1980 doğumlu olup, suçun işlendiği 02.11.1997 tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan hükümlü hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı TCK’nun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihi ile aynı yasadan 5377 sayılı Yasa ile değişiklik yapıldığı 08.07.2005 tarihleri arasında 5237 sayılı TCK’nun 31/3.maddesindeki indirim oranının 1/2 olduğu ve hükümlü lehine sonuç doğurduğu, 5377 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince suç tarihi itibarıyla 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle hükümlüye fazla ceza tayini,