Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/15009 K.2012/43840

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın adli sicil kaydında bulunan Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2003 tarih ve 135-319 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan hırsızlık suçunun öğelerinin farklı olduğu; sanığın gece vakti yakınana ait işyerinin pencere demir korkuluklarını keserek içeri girip, bilgisayar ve yazıcıları çaldığı ve yakınmanın devam ettiğinin ve suça konu eşyaların değerinin tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında;

öncelikle suça konu eşyaların değeri tespit edildikten sonra sanığa isnat edilen suçun 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 maddelerinde yazılı bulunan hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın, aynı eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçunun yanında aynı kanunun 116/2, 119/1-c, 151/1 maddelerinde yazılı bulunan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturması, suç tarihi itibariyle mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının uzlaşma kapsamına giren suçlardan olması karşısında; uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra,

765 sayılı yasaya göre verilen ceza ile karşılaştırılarak lehe yasa bu şekilde belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken, 5237 sayılı TCK uyarınca denetime olanak sağlayacak bir nitelendirme ve uygulama yapılmadan ve 765 sayılı yasanın lehe olduğu belirtilip 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca çelişki yaratılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,