Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/15195 K.2013/2587

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK. nun 142/2-g maddesinin “ barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hırsızlığı “ suçunu düzenlediği, yakınanın beyanında; hayvanlarını kayınpederinin ahırında barındırdığını ve hırsızlığın, hayvanlarını barındığı kayınpederine ait evin yakınındaki küçük bir bina olan ahır içinde gerçekleştiğini anlattığı,

yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve krokisine göre de suça konu yerin mesken olarak kullanılan evin avlusu içinde bulunduğu ve bu yerin bağımsız şekilde hayvan barınağı olarak kullanılsa da yanındaki evin avlusu içinde ve evin eklentisi niteliğinde olduğunun belirlendiği ve sanıkların gece vakti yakınanın kayınpederinin evinin avlu kısmında bulunan ahır içerisinden 1 adet büyükbaş hayvanı çaldıklarının tespit edilmesi karşısında,

bir yerin barınak sayılabilmesi için burasının sırf hayvanlara mahsus olması ve bina ve eklenti gibi bir irtibatının bulunmaması gerektiği hususu da göz önüne alınarak sanıkların atılı hırsızlık suçu nedeniyle aynı Yasanın 142/1-b maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken, suça konu ’aynı alan içinde bulunmasına rağmen müstakil ve bağımsız bir yapı olup, sadece hayvan barınağı olarak kullanıldığından söz konusu bina evin müştemilatından sayılmamış’ şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle uygulama yeri bulunmayan 142/2-g maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,