Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/15295 K.2013/2079

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte asker olduğu annesi tarafından bildirildiği halde, tebligatın bu kez aynı adrese Tebligat Kanununun 35.maddesine göre yapıldığı, askeri şahıslara tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14.maddesinin 1.fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22.maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden, yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılana ait işyerinin içinden gerçekleştirilen hırsızlık suçunun TCY.nın 142/1-b.maddesine uyan suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken, kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCY.nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği, dolayısıyla süre belirtilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

-2-