Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/15374 K.2012/40748

Dsya incelenerek gereği düşünüldü;

I Elektronik ortamda mernisten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık A.. M..'un hükümden sonra 19/12/2008 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCY.nın 64.maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün, 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı Yasanın 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCY.nın 64 ve 5271 sayılı CYUY.nın 223/8.maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanık M.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suça konu araç sanıklar elinde yakalandığında araç üzerinde tespit yapılmadığı, 19.04.2004 tarihli “teslim tesellüm belgesinde” yakınana sorulduğunda “araç üzerinde bir değişiklik ve eksiklik olmadığını, çalındığında da aynı şekilde olduğunu” belirttiği, 03.04.2004 tarihli kolluktaki ifadesinde ise aracın iki adet kontak anahtarı olup her ikisinin de kendisinde olduğunu söylediği, ayrıca aracın düz kontak yapıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi, belge veya delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçu anahtar uydurmak suretiyle işlediği kabul edilerek eylemine uyan 5237 sayılı TCY.nın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 no'lu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanığın TCY.nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmeye kadar devamına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “TCY.nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki veleyet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık Z.. S.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1 Sanık Z.. S..'ün aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; diğer sanık A.. M..'un soyut suç atması dışında yüklenen suçu sanığın işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabule göre de; Yararları birbirine uygun olmayan sanıklar Z.. S.. ve A.. M..'un savunmalarının aynı müdafiiye verilmesi suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. ve 5271 sayılı CYY.nın 152.maddelerine aykırı davranılması,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin "a,b,d,e" bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak "kendi altsoyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,