Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16091 K.2012/41484

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, soruşturma sırasında kolluk görevlilerince alınan ifadesinde saat 05:00 sularında hırsızlık suçunu işlediğini belirttiği, yakalama tutanağında saat 05:30 sularında olayın haber merkezince anons edildiğinin yazılı olduğu, yakınanın işyerini saat 22:00 sularında kapatıp eve gittiğini, ertesi gün saat 07:40 sularında iş yerinde hırsızlık olduğunu öğrendiğini beyan ettiği, suç tarihinde güneşin 05:33’te doğup, 20:44'te battığı, gece vaktinin saat 04:33’de bittiği ve suçun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; dosya içeriği ile uygun olmayan gerekçelerle suçun gece saat 22:00 sırasında işlendiğinin kabul edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

yakınanın iş yerindeki sağlam ve muhkem kilidi zorlayıp açarak içeri giren ve hırsızlık yapan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2. maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu, dosya içindeki tutanaklara göre somut olayda mala zarar verme suçunun işlendiğine dair herhangi bir bilgi bulunmadığı gibi yakınanın da böyle bir iddiasının olmadığı anlaşılmakla, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise yakınanın 24.12.2008 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği değerlendirilerek,

bu bilgiler ışığında sanığın eylemi ile ilgili 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 53/1. maddeleri ile 765 sayılı TCK 493/1. maddesi gereğince verilecek cezaların tespit edilmesi ve lehe Yasanın da buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hatalı değerlendirmeler ile 765 sayılı TCK’nın lehe olduğu belirtilip yazılı şekilde hüküm kurulması,