Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16289 K.2012/13385

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Sanığın “tutanağa konu işyerini 2000 yılının sonlarına doğru Ali Gül isimli kişiye devrettiğini” savunup suçlamayı kabul etmemesi karşısında; sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti için suç tarihi itibariyle işyerini kimin işlettiği konusunda vergi kayıtları, telefon ve su aboneliklerine ilişkin kayıtların incelenmesi, kolluk araştırması yaptırılması, gerektiğinde A. G. isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi, tüm deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

II- Kabule göre ise

1-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden 765 sayılı TCK’nın 80.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 226.maddesine aykırı davranılması, 2-Davaya katılmasına karar verilen ve vekille temsil olunan katılan lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Sanık hakkında düzenlenen 12.11.2004 ve 31.03.2005 tarihli tutanaklar ile ilgili eylemi tek bir suç kabul edilerek 765 sayılı TCK’nın 80.maddesi uygulanıp, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Kanunun 4.maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle (31.03.2005 tarihi) günlüğü 12.00 TL’den adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, 11.00 TL'den çevrilerek sanığa eksik ceza verilmesi,

4-12.11.2004 ve 31.03.2005 tarihli tutanaklar ile sayaçsız kaçak elektrik kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, her iki tutanak kapsamında sanık tarafından kaçak olarak tüketilen elektrik bedeli normal tarifeye göre cezasız ve vergisiz olarak bilirkişiye hesap ettirildikten sonra 765 sayılı TCK’nın 522/1. maddesinin uygulanması yerine, sadece 12.11.2004 tarihli tutanak ile ilgili değerlendirmeleri içeren bilirkişinin sunduğu rapora dayanılarak değerin hafif olduğu gerekçesiyle 765 sayılı TCK’nın 522.maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılması,

ayrıca anılan bilirkişi raporunda kaçak tüketim bedeli olarak belirlenen 22,79 TL'nin suç tarihi itibariyle pek hafif olduğu ve aynı madde uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği de gözetilmeden ve anılan maddenin uygulanmasına hangi değerin esas alındığı denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,