Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16564 K.2012/41486

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 62 ve 522/1 (pek hafif). maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

yakınanın iş yerine gece vakti şahsi çeviklikle girip hırsızlığa kalkışan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b.maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2-4. maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu anlaşılmakla, bu suç yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilerek ve sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesinden sonra uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı davranılması,