Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16641 K.2013/1891

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında, katılan ...'in iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında, katılan ..., yakınanlar ... ve ...'e karşı hırsızlık, sanık ... hakkında yakınan Rahmi Bekçi'ye karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

Sanıkların aşamalarda atılı suçları kabul etmemeleri, sanık ...'ın, hazırlıkta Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanında, yakınan Rahmi Bekçi'ye ait araca tek başına girdiğini, diğer sanığın olayla ilgisinin olmadığını belirtmesi, yakınanın da bu sanığı tek başına araçta yakalaması; yakınan ...'e ait aracın bulunduğu otoparkta başka bir araçta yakalanan sanıklar hakkında, sırf aynı otoparkta yakalanmaları nedeniyle açılan davada mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması; yakınan ...'a ait büfeye girdiklerinin de sabit olmaması karşısında, sanık ...'in, büfeye diğer sanığın girdiği yönünde suç atma niteliğindeki beyanına itibar edilip, her iki sanığın atılı suçlardan hükümlülüğüne karar verilmesi,

3- Sanıklar hakkında yakınan ...'ya karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal, sanık ... hakkında yakınan Rahmi Bekçi'ye karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yakınan ...'ya yönelik hırsızlık eyleminin gece vakti gerçekleştirildiği halde hükmolunan cezalarda, 5237 sayılı TCK.nun 143, işyeri dokunulmazlığının birden fazla kişi tarafından ihlal edildiği gözetilerek de anılan yasanın 119/1-c maddeleri uyarınca, artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

a) Adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız oldukları anlaşılan sanıklar hakkında, geçmişleri, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama aşamasındaki davranışları, cezanın gelecekleri üzerindeki olası etkileri gibi hususlar değerlendirilmeden, yazılı olduğu şekilde, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, 5237 sayılı TCK.'nun 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararları kapsaması, manevi zararların bu kapsamda bulunmaması,

iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun maddi zarar doğurmaya elverişli olmaması karşısında, kayden sabıkasız olan sanıklar hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarına göre yeniden suç işlemeyecekleri hususunda ulaşılan kanaate göre hukuki durumlarının belirlenmesi ve denetimine elverişli şekilde takdirin gerekçelerinin her bir eylem bakımından ayrı ayrı kararda gösterilmesi gerekirken, “mağdurların zararlarını gidermedikleri,

adreslerinin Kocaeli Merkez olmasına ve duruşmalardan bağışık tutulmuş olmamalarına rağmen özürsüz olarak duruşmaları takip etmemeleri” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle ve Rahmi Bekçi'ye yönelik hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle somut zarar oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,