Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16645 K.2012/43714

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçdan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden ve sanığın, suça konu otomobili, sağlam ve muhkem olduğu belirlenen kapısını açarak düz kontak yapmak suretiyle çalmak şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1.maddeleri kapsamında kaldığı, mahkemece eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında olduğu kabul edilerek,

sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş ise de 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 142/1-e maddeleri ceza miktarı itibariyle aynı olduğundan ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesi ile ceza verilse dahi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1.maddelerinin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522.maddelerine göre sanık lehine olduğu anlaşıldığından tebliğnamadeki bu hususlara yönelik bozma düşüncelerine katılınmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın otomobilin kapısına ve kilit sistemine zarar verdiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesi uyarınca da cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sabıkasına konu ilamlarının adli para cezasına ilişkin olması ve kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/1.madde ve fıkrasının a bendine göre, tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; "sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını" içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşyayı çalmak suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanunun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,