Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16937 K.2012/46945

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların savunmalarında; olay tarihinde evlerinin bulunduğu yere yakın yerde camları kırık, kapıları açık ve üzerinde kontak anahtarı bırakılan suça konu aracı gördüklerini ve bu haliyle aracı bulduklarını ve kenara çekmeye çalıştıkları esnada yakalandıklarını savundukları, sanıkların aracı çaldıklarını belirttikleri yerin katılanın aracını bıraktığı yer olmadığı,

katılanın da mahkemedeki beyanında, aracı çalanların bir şekilde ele geçirdikleri yedek anahtarla aracın kapısını açtıklarını belirttiği, hazırlık evresindeki beyanında ise aracının park edildiği yerden alındığını görmesi üzerine polis merkezine giderken yolda aracının başka yerde park halinde gördüğünü ve polise bilgi vermek için yakın yerdeki kahvehaneye giderken aracının tekrar yerinden kaldırıldığını kahvedekilerin kendisine bildirmesi üzerine polise bilgi verdiğini ve bir süre sonra aracının sanıkların kullanımındayken yakaladığını beyan ettiği fakat aracı kilitleyip kilitlemediğine ve kontak anahtarını üzerinde unutup unutmadığına

ilişkin bir açıklamada da bulunmadığı ve olay yeri inceleme raporuna göre de aracın üzerinde kontağıyla birlikte bulunduğu ve arka kapak camının kırılmış ve sağ yandan öne kadar çarpma sonucu çizilmiş olduğu tespit edilmiş olduğu ve sanıklar ile katılanın birbirlerini tanımadıkları ve kontak anahtarının veya yedeğinin ne şekilde sanıklarca alındığı ve araç üzerindeki hasarda gözetilerek araca ne şekilde girildiği de tespit edilemediği gözetildiğinde; sanıkların subut bulan eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 141/1 maddesine uyduğu halde sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesine göre mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Sanıkların savunmalarında atılı suçu işlemediklerini savundukları, katılanın ise aracını saat 12.00 sıralarında işyerine yakın binanın arkasına park ederek işyerine gittiğini ve akşam saat 20: 00 sıralarında aracı almaya geldiğinde yerinde olmadığını fark ettiğini ifade etmesi karşısında, eylemlerin gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK.'nın 143.maddesi uyarınca cezada artırım yapılarak uygulama yapılması,

3-Suç tarihinde 15–18 yaş grubunda bulunan sanık ... hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,