Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/1756 K.2013/26923

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.01.2004 tarihinde kesinleşen, 2002/94 Esas 2003/52 Karar sayılı mahkumiyetinin suç tarihine göre tekerrüre esas olduğunun ve 5237 sayılı TCK.nun 58/3. maddesinde yer alan “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur” biçimindeki düzenlemeye aykırı olarak sanık hakkında, adli para cezası ile hapis cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hakaret suçundan temel cezanın hapis yerine adli para cezası olarak belirlenmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine göre; sanıkla şikayetçinin daha öncesinde birbirlerini tanımadıkları, sanığın aşamalardaki savunmasında, şikayetçinin akrabası olan A. Ş..'i telefon ile rahatsız ettiği bunun üzerine kendisinin şikayetçiye suça konu mesajları çektiğini beyan etmesi karşısında; sanığın akrabası olduğunu beyan ettiği A. Ş.. ile şikayetçi dinlenip, A. Ş..'in şikayetçi tarafından rahatsız edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesine göre sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken taksit aralığı belirtilmemek suretiyle infazda tereddüte neden olunması,