Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/17781 K.2012/18487

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

10.07.2003 tarihli görgü ve tespit tutanağı ile şikayetçinin beyanına göre, sanığın apartmanın 2. katında bulunan şikayetçiye ait konutun açık olan penceresinden girmek suretiyle hırsızlık eylemini gerçekleştirmiş olması karşısında, 2. kattaki konutun penceresinden girmek için kişisel çeviklik gerekip gerekmediği keşif yapılarak tespit edilerek, sonucuna göre 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması, sanığın eyleminin yapılacak keşif sonucuna göre kişisel çeviklik gerektirmesi halinde; şikayetçinin gece 02.30 da uyuduğunu, sabah saat 10.00 da uyandığında hırsızlık olayının farkına vardığını beyan etmesi,

sanığın soruşturma aşamasında, sabah ezanı okunduğu sırada saat 05.30-06.00 suları atılı suçu işlediğini savunması ve “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca eylemin gündüzün işlendiğinin kabulü gerektiği, bu durumda eylemin 765 sayılı TCK.nun 493/1, 81/2, 5237 sayılı TCK.nun ise 142/1-b ve 116/1. maddelerine uyacağı ve 5237 sayılı TCK.nun sanık lehine olacağının gözetilmesi gerektiği, eylemin kişisel çeviklik gerektirmemesi halinde ise zamanaşımına ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile eylemin geceleyin bina içinden hırsızlık olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,