KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/17970 E., 2012/18457 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2012
- Tebliğname No
- 6 - 2010/34842
- Mahkemesi
- İzmir 2. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 08/09/2009
- Numarası
- 2008/413 (E) ve 2009/491 (K
- Suç
- Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Nüfus kaydına göre 29/11/1993 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, duruşma gizli yapıldığı halde hükmün açık tefhim edilerek 5271 sayılı CYY.nın 185.maddesine aykırı davranılmış ise de, bu durumun giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıkların olay yerinden at arabası ile kaçarken yakınanın da bisikleti ile onları takip ettiği sırada, yakalanacaklarını anlayınca suça konu alüminyum pencere panjurlarını atarak kaçmaya devam ettikleri ve atılan eşyaların kolluk tarafından yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediğinin kabulü gerektiğinden tebliğnamedeki (1) no'lu bozma düşüncesine katılanmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yakınanın kovuşturma evresindeki ifadesinde, evinin bahçesinden suça konu alüminyum pencere panjurlarını çalarak at arabası ile kaçan sanıkları bisikleti ile takip ettiği sırada polis ekibinin birden önlerine çıkarak onları yakaladığını belirtmesi, o sırada devriye görevini ifa eden polis ekibinin ise sanıkların peşinden yaya olarak koşan yakınanın oğlu Hasan Yaşar'ı durdurarak olayı öğrenmeleri üzerine çevrede yaptıkları araştırma sonucu sanıkları yakaladıklarının anlaşılması karşısında;
olayda kesintisiz takip bulunup bulunmadığı yönünden, yakınanın yeniden beyanına başvurulup, gerektiğinden oğlu H.Y.ve 16/11/2008 tarihli tutanağı düzenleyen polis memurları da tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre kesintisiz takip sonucu yakalandıklarının kabulü halinde eylemin teşebbüs aşamasında kadığı gözetilerek sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/17970, K. 2012/18457, 11 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama